Financiën

[De Gast]

Gelukkig betalen we al niet de hoofdprijs 

Daar hest wel geliek in. We betalen nu al meer dan een dkv en een volendam.
Ik snap dat er hard extra inkomsten nodig zijn maar uitmelken is het andere uiterste.
Daarbij... vorig seizoen zat ik op oost en ik vond het daar echt kut. Sfeerloos, nat, druk, koud.
Zuid veel meer naar de zin (en goedkoper).

[mark1989]

Het gaat hooguit om een paar tientjes. Even wat minder vuurwerk dit jaar en klaar.

[michello]

Voor ieder hier nog even het verhaal van de dag 29 november 2005, dik 20 jaar geleden. Prachtig stuk over hoe die dag verliep. Op een haar na en we waren er niet meer geweest.


Harjan van Dam piekert. De interim-directeur weet dat er nog een dag rest. Komt er geen hulp, dan is het over met Cambuur. De uren tikken sneller weg dan hem lief is. Regelmatig kijkt hij op zijn horloge. Waar ligt de sleutel voor de redding? Het is 29 november 2005 en dit is een beslissende dag in de geschiedenis van Cambuur. Van Dam beseft het als geen ander.

Er moet 350.000 euro op het kleed komen om het voor tenminste twee maanden uit te zingen, zo heeft Harjan van Dam diverse malen laten weten. Op zijn kantoor van de BV Sport aan de Elzenstraat in Leeuwarden hoopt hij op een wonder. Dat heeft Cambuur nodig, een wonder. Hij wrijft met de palm van zijn rechterhand over zijn kale schedel. Heel misschien is er nog een reddingsscenario, oppert hij, al heeft hij er een hard hoofd in. Waarom wachten de verlangde redders toch zo verdomd lang? Waarom komen ze niet met geld over de brug? Tegelijk bereidt hij de woorden voor waarmee hij de volgende dag het faillissement van de club bekend gaat maken. Hij zucht. Dit wordt geen gemakkelijk karweitje.

De selectie van Cambuur traint intussen gewoon op het harde kunstgras. Alsof er niks aan de hand is. De meesten weten echter wel beter. Ze lopen ook kranten te lezen. In Leeuwarden. Bij Cambuur ligt het nieuws doorgaans snel op straat. De ontwikkelingen gaan de spelers niet in de koude kleren zitten. Er wordt na de training gedoucht, snel gegeten en iedereen staat af. Misschien hoeven ze vrijdag ineens niet eens meer te spelen tegen VVV.

Harjan van Dam heeft die avond een afspraak met advocaat Rick van der Spek en Jos Haverkort. Haverkort werkt bij UNO in Zuidlaren, een bedrijf dat al voor meer clubs successen van betekenis heeft geregeld. Twee mannen willen met hem spreken. Van Dam is ?s middags gebeld door een secretaresse van advocatenkantoor Tjimmen & Sleijfer. Hij kent dat kantoor, hij kent ook enkele mensen, met name Wim Sleijfer. Hij is een gerespecteerd advocaat. Het blijkt dat Jan Riedstra een gesprek met Van Dam wil. Hij weet wel wie Jan Riedstra is. Als Van der Spek en Haverkort ook willen aanschuiven, hebben de twee daar geen moeite mee. Het gesprek moet in een restaurant in de stad worden gevoerd, dat is een eis. Ze hebben geen behoefte aan pottenkijkers. Ze weten dat er jongens van de media op de loer liggen en spreken af in een restaurant tien kilometer buiten de stad.

Van Dam realiseert zich dat hij, gelet op overleving, op het schaakbord in een bijna verloren stelling nog ??n zet kan doen. Het is kort dag, mogelijk komt er die avond nog iets uit. Hij krijgt zowaar een sprankje hoop. Volgt er geen reactie, dan gaat de stekker eruit. Zo spreekt hij ferm tegen zichzelf. Dan zal hij de moed moeten doorhakken, het is niet anders. Hij realiseert zich bij voorbaat de emoties die deze beslissing in de stad teweeg gaat brengen.

In Leeuwarden kennen de vaste supporters van Cambuur geen nuance. Het is zwart of wit, nooit grijs. Van Dam vreest het al: vanavond lopen er mogelijk hevig gefrustreerde supporters over het Cambuurplein als het over en uit is met hun club. Misschien kan zo?n gesprek nog wel iets doen. Maar Van Dam kan niet anders. Hij keert de wal het schip bij een club met een immense schuld van bijna 7,5 miljoen euro.

Jan Riedstra en Wim Sleijfer

Het is de avond van de 29ste november. Terwijl de regen Leeuwarden onophoudelijk geselt en Harjan van Dam nog steeds wacht op de dingen die mogelijk gaan komen, rijden twee mannen van middelbare leeftijd op deze historische 29ste november 2005 in een bovenmodale Mercedes de stad uit. De etalages in Leeuwarden zijn met kerstkransen en zware prijzen versierd. De twee mannen in de Mercedes zijn vrienden. Ze vinden het prettig om nu en dan in elkaars nabijheid te verkeren. Soms kunnen ze elkaar ongezouten de waarheid vertellen, maar doorgaans zijn ze het aardig met elkaar eens. Het zijn twee verschillende persoonlijkheden die elkaar mogen en over hetzelfde type humor beschikken. Ze kunnen af en toe bulderen om het gedrag van de jongens en de capriolen in het bedrijfsleven. Grote jongens in de stad. De een kaarsrecht lopend, ietwat gezet en slechts bij de slapen een beetje grijzend. Een begenadigd spreker en niet alleen door zijn professie. Zijn woorden snijden hout.

De ander loopt licht voorover gebogen, is flink grijs en heeft vaak een Caballero met filter in de hand. Te veel dan hij nodig heeft, zegt men onder elkaar. Aan de andere kant: bij de geneugten des levens hoort ook een sigaar. Niet goed voor de gezondheid? Nou ja. Hij is gezond als een vis. Hij weet niet eens wie zijn huisarts is, want hij is de laatste dertig jaar nooit ziek geweest.

De twee mannen hebben nog niet zo lang geleden iets gehad met Cambuur, een grote verbondenheid zelfs. De een als voorzitter, de ander als vice-voorzitter. Maar de liefde voor Cambuur is al een flink aantal jaren bekoeld. Na hun afscheid hebben ze beleidsbepalers rondlopen waarmee ze zich niet kunnen associ?ren. En dat de Leeuwarder wethouder Peter den Oudsten na hun vertrek in 1997 heeft gezegd (?ze moeten zich maar nergens meer mee bemoeien?) heeft ze zelfs flink geraakt. Natuurlijk, ze hebben zelf op hun ziel kunnen tegen een stootje, maar soms was er op de man gespeeld. Toen Cambuur in de Eredivisie speelde, maar het sportief niet goed ging, zorgde door een gedeelte van de harde kern ?kankerbestuur? voor zongen. Dat hebben ze toen als verre van leuk ervaren. Maar zie, nu wordt er weer aan Jan Riedstra, succesvol zakenman in het vastgoed, en advocaat Wim Sleijfer gesmeekt.

Bij Riedstra?s woonboerderij in Jelsum, vlak buiten de stad, melden zich in deze laatste crisis rond Cambuur groepjes supporters. Die fans smeken Riedstra of hij Cambuur alsnog te hulp wil schieten. Hij lijkt er niet ongevoelig voor. Wat voor betekenis heeft het leven voor die jongens nog als Cambuur van de voetbalkaart verdwijnt? Op een spandoek maken de supporters hun smeekbede kenbaar. Het laat Jan Riedstra niet onberoerd, maar wat moet hij? Zomaar met een dikke zak met geld op de middenstip gaan staan? Zo werkt het niet, dat weet iedereen. Maar Sleijfer en Riedstra staan niet onwelwillend tegenover een gesprek. Ze willen dan open ingaan, maar blijven vooralsnog gereserveerd.

?We zien wel wat het wordt,? zeggen ze in de auto, die over de N355 richting restaurant E10 zoeft. Ze hebben uiteraard gelezen van de c.q. bedel-actie, waarbij vrijwilligers stad en land hebben afgezocht om particulieren en bedrijven te porren geld aan Cambuur te doneren. Hartverwarmende reacties komen los, maar al bij al is het nog niet veel meer dan een druppel op een gloeiende plaat. Hier, in deze zware crisissituatie, is meer geld nodig. Aanzienlijk meer geld. Ze kennen Harjan van Dam een beetje. Hij is eens bij Sleijfer op kantoor geweest. Samen zijn ze toen even bij Jan Riedstra langsgegaan, bij zijn kantoor aan de Emmakade. Daar hebben ze gesproken, zittend aan die mooie glazen tafel waar Riedstra altijd zijn zaken afhandelt.

Na hun terugtreden uit het bestuur zijn ze niet vaak meer in het Cambuurstadion geweest, maar nu de club op omvallen staat, hebben ze dus een afspraak in de E10, het welbekende wegrestaurant. Riedstra en Sleijfer spreken af dat ze eerst een driegangenmenu gaan nuttigen. Daarna praten ze maar bij. Bourgondisch leven. Bovendien willen ze niet dat de halve wereld meeluistert.

Sleijfer parkeert de Mercedes op een van de vele lege parkeerplaatsen. Het is niet druk, dat komt wel goed uit. Er staan nog wat andere auto?s geparkeerd. De Volvo XC90 van Rick van der Spek, de Volvo V70 van Harjan van Dam en de BMW 5 van Jos Haverkort. Alle drie die bij E10 arriveren zien Haverkort grinniken. ?Het kapitaal staat hier wel mooi.?

?Ja, bij Cambuur staat er geen kapitaal meer op het veld,? antwoordt Rick van der Spek gevat. Ze hangen hun jassen op en zoeken midden in het restaurant een tafel. Ze wachten nog op twee Leeuwarders.

Daar gaat het mobieltje van Harjan van Dam. Hij kijkt op zijn display en ziet dat het Hetty Hafkamp is, wethouder van sportzaken. De gemeente kan voor Cambuur niks doen, heeft ze steeds gezegd. De gemeente heeft in het verleden al tonnen gemeenschapsgeld in Cambuur gestoken. Het houdt een keer op, maar ook dit laat haar niet onberoerd. Ze is op de hoogte van het gesprek dat gaat plaatsvinden. ?De mannen moeten wel gaan bewegen hoor,? drukt ze Harjan van Dam op het hart. ?Want als ze het niet doen, gaat het helemaal mis.? Onrust in de stad, bedoelt ze. Van Dam belooft Hafkamp dat hij er alles aan zal doen om de zakenmannen inderdaad te laten bewegen.

Sleijfer en Riedstra stappen uit de Mercedes. Ze lopen naar binnen en al snel ontwaren ze Van Dam. Van der Spek en Haverkort bij een van de tafels. Eerst willen ze echter uitgebreid handen geven. De dan, babbeltje over een hapje/praatje en smaken goed. Daarna schuiven ze aan bij de drie. Handen worden geschud en er worden consumpties besteld. Van Dam is aan zet.

De interim-directeur komt snel ter zake. ?Jullie weten van de precarie situatie bij Cambuur. Ik heb nu drie ton en een halve ton nodig, anders is het over en uit. Dan kunnen de spelerssalarissen niet meer betaald worden en wordt morgen het faillissement aangevraagd. Heren, we staan met de rug tegen de muur. Wat kunnen jullie nog voor ons betekenen? Dat is het hele verhaal.?

Jan Riedstra roffelt wat ongeduldig met de vingers op tafel. Het gaat weer eens om geld. Hij heeft trouwens respect voor de Van Dam, die hij ook wel eens een taaie hondje noemt. Dat is niet denigrerend, maar sympathiek bedoeld. Sleijfer luistert, stelt vragen en onderkent de ernst van de situatie.

Ondanks wat er in het verleden gebeurd is, hebben ze nog altijd wat met dat clubje. Om de een of andere reden is dat altijd zo gebleven. Leeuwarden zonder Cambuur, dat moet eigenlijk niet. Maar de twee doen geen harde toezeggingen. Ze zullen er over nadenken en er snel op terugkomen. Dat is de afspraak die gemaakt wordt. Zo scheiden zich de wegen. Riedstra en Sleijfer groeten de drie en verlaten de E10.

Van Dam, Van der Spek en Haverkort blijven zitten. Het is inmiddels toch weer laat. Ze kijken elkaar aan. Wat moeten ze hier van denken? Ze hebben open kaart gespeeld. Tijd om te wachten is er niet meer. Van Dam is sceptisch en kijkt lichtelijk vermoeid uit zijn ogen. Dit wordt waarschijnlijk zijn eerste, slapeloze nacht. Straks weer naar huis in Oosterwolde rijden en vl?t daarna terug naar Leeuwarden. Hij moet straks nog maar even repeteren hoe hij de onheilstijding zal brengen. ?Ik geloof er niet meer in,? zegt hij tegen zijn tafelgenoten. Van der Spek is wat nuanceerder en Haverkort ziet nog lichtpuntjes. ?Ik weet ook niet waarom, maar ik denk dat ze nog wel gaan bewegen.? Er wordt afgerekend en ze nemen afscheid van elkaar. De onzekerheid overheerst.

?We moeten in Intermezzo nog maar even een borrel halen,? zegt Riedstra tegen Sleijfer. Die vindt dat een strak plan. Het centrum nog steeds als ze de stad weer binnen rijden. Grand-caf? Intermezzo, het vroegere Onder de Luifel, tegenover het station, wordt uitgebaat door Riedstra?s dochter Jana. De twee komen er graag.

Ze schuiven aan bij een van de tafels in het midden van het caf? en overleggen over het verloop van de bespreking. Buiten schuifelen een paar junks voorbij, maar dat zijn ze wel gewend. Ze slaan er geen acht op. De twee drinken een jonge jenever en willen geen koppijn van Cambuur krijgen. Voor je het weet zit je er weer tot over je oren in, redeneren ze. Laten we ze een ton geven en ons verder nergens mee bemoeien, oppert Riedstra. Sleijfer vindt het geen slecht idee. Zo tonen ze tenminste hun goede wil. Ze zullen Harjan van Dam straks bellen, het is nog geen twaalf uur. Nog tijd zat.

De een nipt aan een glas rode wijn, de ander heeft een cola met jonge jenever voor zich staan. Riedstra steekt nog maar eens een sigaret op.

Dan zwaait de deur van Intermezzo open. Dirk Hoekstra en Klaas Buwalda stiefelen naar binnen. Hun jassen zijn nat. Ze zetten zich naast Riedstra en Sleijfer. De mannen kennen elkaar goed vanuit de Leeuwarder vastgoedwereld. Dirk Hoekstra is zijn makelaar en Klaas Buwalda is zijn compagnon. Ze zijn ongeveer van dezelfde leeftijd als Riedstra.

?Au, verdomme,? schreeuwt Hoekstra plotseling. ?Die rotvoet weer.? Hij heeft er al tijden last van. Een hernia. Over een paar weken, in december, laat hij zich opereren in een priv?kliniek bij M?nchen. Dat kost een paar centen, maar hij heeft het er graag voor over. Hij is trouwens wel eens van een berg tegen een gipskorset aangelopen, maar zo kon het ook niet langer. ?Gaat het weer Dirk?? vraagt Klaas Buwalda bezorgd.

Er is deze avond slechts ??n onderwerp waarover gepraat wordt in de stad: de onafwendbare ondergang van Cambuur. De club is op sterven na dood. Hoekstra, lurkend aan zijn onafscheidelijke sigaar, en gentleman Buwalda zijn even over het Cambuurplein gereden. Ze hebben wat staan praten met supporters die de tranen in de ogen hadden. De jongens zijn boos, zeggen Hoekstra en Buwalda. Er schijnen er in het Cambuurplein ook al wat winkelruiten gesneuveld te zijn. Tenminste, dat hebben ze gehoord. Zelf hebben ze het niet geconstateerd, maar het is voor het stadion een explosief sfeertje. De twee vastgoedmannen vinden het echter ook wel iets hebben, die emotie van de jongens, zegt Buwalda met lichte ironie. Leeuwarden zonder Cambuur. Of kunnen ze nog iets met hun vieren doen? Het kost wat, maar het gaat om de nodige goodwill.

?We dokken een ton, meer niet,? zegt Riedstra vastbesloten. Hoekstra: ?Maar hoeveel heeft Harjan dan nodig??

?Drie en een halve ton.?

?Nou, als we met ons vieren die drie en een halve ton ophoesten. Is dat wat?? opperen Buwalda en Hoekstra. Wim Sleijfer?

en Jan Riedstra kijken elkaar vragend aan. Nou ja, toe dan maar. Ze hebben niet eens zoveel tijd nodig om te beslissen. Dan moeten ze maar wat meer lappen. Sleijfer zal straks Van Dam nog wel bellen en zeggen dat het goed komt. Eerst nog een borrel.

Nou, proost.

Ja, proost.

Harjan van Dam rijdt over de N10 tussen Drachten en Oosterwolde naar zijn huis, in gedachten verzonken. Die enorme liefde voor het voetbal, denkt hij. Mensen met een zekere wijsheid in de sport, maar die door de emotie bevangen de regie en de wijsheid volledig kwijtraken. Dat kan hij maar moeilijk vatten.

Het is ver voor twaalf, ziet hij op het dashboard van zijn auto. Letterlijk en figuurlijk. Het zal wel niks meer worden, is zijn inschatting. Dan piept zijn telefoon: ?Met Wim Sleijfer. Ik wil je even zeggen dat wij akkoord gaan. We zorgen dat het geld er komt. We sturen morgenochtend een fax met de bevestiging.?

?Het geld moet bijgeschreven zijn voor de persconferentie begint. Die garantie wil ik,? zegt Van Dam.

?Komt goed,? antwoordt Sleijfer. Eer zitten dan geloven, denkt de interim-directeur.
De volgende morgen lopen Hoekstra en Buwalda naar de bank. Ze gaan opdracht 87.500 euro over te maken op de rekening van Cambuur. Het moet met de hoogste spoed overgemaakt worden, zeggen ze. Sleijfer is geen vroege vogel. Van telebankieren moet hij niks hebben. Hij laat op kantoor een cheque uitschrijven en wandelt rond de klok van tien uur in alle rust richting binnenstad. Jan Riedstra, ook niet iemand die voor dag en dauw opstaat, volgt later. De hectiek in en rond het Cambuurstadion laten ze voor wat het is.

?s Ochtends barst een mediacircus los in het kleine perskamertje van het stadion, waar de medewerkers in vaste dienst dagelijks de lunch nuttigen. Langs de lijn is present, grote landelijke kranten duiken op Cambuur. Er gaat een BV omvallen. Dan neemt Van Dam het woord en meldt dat Cambuur op de valreep gered is. Hij kan een grijns amper onderdrukken. Maar we zijn er nog niet, zegt hij ook. Wie zijn de redders? ?Dat zeg ik niet. Als ze er zelf mee naar buiten willen komen, moeten zij dat weten.?

Het duurt maar kort voordat de vier ontmaskerd worden. Ze vinden het ook wel weer leuk, al die aandacht. Al snel krijgen ze een geuzennaam: De Old Boys. Het is een eretitel waar ze mee kunnen leven. Voor de supporters van Cambuur is er geen mooier Sinterklaascadeau denkbaar.

[666]

Het moment dat we gered waren kan ik mij nog goed herinneren... Als ik eraan terug denk krijg ik weer kippenvel. Wat een tijden 

[Oebieman]

Voor ieder hier nog even het verhaal van de dag 29 november 2005, dik 20 jaar geleden. Prachtig stuk over hoe die dag verliep. Op een haar na en we waren er niet meer geweest.

Ondanks dat ik toen eigenlijk nog te jong was om dit bewust mee te krijgen, krijg ik nu al kippenvel bij het teruglezen.
Bedankt dat je dit post, vooral als je ziet hoe de club er nu voor staat

[LWD vak 7]

Onvergetelijk inderdaad. De rijke mannen waren toen ook erg gevoelig voor FS met zijn hond in een Cambuur shirt

[James]

Het gaat hooguit om een paar tientjes. Even wat minder vuurwerk dit jaar en klaar.

Volgens mij gaat het erom dat je redelijke prijzen hanteert en je niet via de supporters je schulden probeert te verkleinen.

Oude stadion was Noord ?250,-, nu ?290,-. Wat zijn de prijzen bij de andere clubs? Je goedkoopste seizoenskaart kan toch niet duurder zijn dan de onderste pakweg 8 clubs in de eredivisie?

Een hoofdtribune voor alleen sponsors en genodigden. Bizar als je zegt een volksclub te willen zijn. Een volksclub is een club voor alle rangen en standen en niet straks een veredelt Nederlands Elftal publiek. Al kunnen veel mensen een seizoenskaart nu al niet betalen laat staan als je met je zoon of dochter naar Cambuur wil gaan.

Als je zegt een volksclub te willen zijn hoop ik dat je dat ook laat zien in je daden en niet alleen voor de b?hne.

[Eewal]

Volgens mij gaat het erom dat je redelijke prijzen hanteert en je niet via de supporters je schulden probeert te verkleinen.

Oude stadion was Noord ?250,-, nu ?290,-. Wat zijn de prijzen bij de andere clubs? Je goedkoopste seizoenskaart kan toch niet duurder zijn dan de onderste pakweg 8 clubs in de eredivisie?

Een hoofdtribune voor alleen sponsors en genodigden. Bizar als je zegt een volksclub te willen zijn. Een volksclub is een club voor alle rangen en standen en niet straks een veredelt Nederlands Elftal publiek. Al kunnen veel mensen een seizoenskaart nu al niet betalen laat staan als je met je zoon of dochter naar Cambuur wil gaan.

Als je zegt een volksclub te willen zijn hoop ik dat je dat ook laat zien in je daden en niet alleen voor de b?hne.

ik snap je punt met betrekking tot de hoofdtribune niet zo. Laat ze daar lekker met zijn allen bitterballen vreten en ga zelf lekker naar Oost.

[papier]

De prijzen zijn in mijn optiek wel bijzonder snel gestegen. We zitten nu zo'n beetje (en gemiddeld iets hoger) op het prijsniveau van FC Groningen en Go Ahead Eagles die eredivisie spelen. Waarbij ik overigens verwacht dat men er weer doodleuk 20 euro bij gaat optellen straks. En ik ga het ook wel weer betalen maar goed ik begrijp dat er ook zat mensen zijn voor wie dit een aardige duit is (nog los van wat drinken en vervoer).

Dan beter terug naar 2009, toen kon je nog een kaartje kopen voor 6 euro.

[Eewal]

De prijzen zijn in mijn optiek wel bijzonder snel gestegen. We zitten nu zo'n beetje (en gemiddeld iets hoger) op het prijsniveau van FC Groningen en Go Ahead Eagles die eredivisie spelen. Waarbij ik overigens verwacht dat men er weer doodleuk 20 euro bij gaat optellen straks. En ik ga het ook wel weer betalen maar goed ik begrijp dat er ook zat mensen zijn voor wie dit een aardige duit is (nog los van wat drinken en vervoer).

Dan beter terug naar 2009, toen kon je nog een kaartje kopen voor 6 euro.

volgend seizoen 20% duurder had Kooy het tijdje terug over.

[Galdiano]

De prijzen zijn in mijn optiek wel bijzonder snel gestegen. We zitten nu zo'n beetje (en gemiddeld iets hoger) op het prijsniveau van FC Groningen en Go Ahead Eagles die eredivisie spelen. Waarbij ik overigens verwacht dat men er weer doodleuk 20 euro bij gaat optellen straks. En ik ga het ook wel weer betalen maar goed ik begrijp dat er ook zat mensen zijn voor wie dit een aardige duit is (nog los van wat drinken en vervoer).

Dan beter terug naar 2009, toen kon je nog een kaartje kopen voor 6 euro.

20 euro. Dan zal de nieuwe prijs jou aardig tegen gaan vallen.

Zoals hierboven gesproken heeft Kooi ook al aangegeven dat het flink zal moeten steigen.
Zelf ga ik er vanuit dat het minimaal 50 euro zal zijn.

[Poetser]

Bespaar je toch op andere dingen.

Ik vind het altijd zo bijzonder dat we zonder blikken of blozen voor bijvoorbeeld voor een vliegvakantie van twee weken voor het hele gezin ?5000 uitgeven, maar ?300 voor een seizoen lang iedere twee weken naar je grote liefde een verschrikkelijk groot bedrag is.

En mensen begrijpen zelf toch ook wel dat de prijzen (fors) omhoog zullen moeten gaan gezien onze huidige financi?le situatie?

[James]

Ik verwacht dat Noord rond de ?335,- gaat worden. Denk dat Kooi destijds een balletje opgooide zodat hier later op terug kan worden gevallen door te zeggen dat 20% wat te gortig is en daarom gekozen is voor 10 ? 15%. En dat het nooit leuk is om de kaarten te verhogen maar dat het nodig is en we nu ook eredivisie spelen.

Volgens mij moet je vergelijken met andere clubs en dan hoort Cambuur nu al bij de middenmoot van de eredivisie. Ter vergelijk bij die andere club in de regio is de goedkoopste kaart ?245,-. De prijzen die Cambuur nu hanteert zijn al niet echt redelijk meer te noemen net als de horecaprijzen. Meer dan dit kun je in de horeca ook niet vragen.

[James]

Bespaar je toch op andere dingen.

Ik vind het altijd zo bijzonder dat we zonder blikken of blozen voor bijvoorbeeld voor een vliegvakantie van twee weken voor het hele gezin ?5000 uitgeven, maar ?300 voor een seizoen lang iedere twee weken naar je grote liefde een verschrikkelijk groot bedrag is.

En mensen begrijpen zelf toch ook wel dat de prijzen (fors) omhoog zullen moeten gaan gezien onze huidige financi?le situatie?

Het klopt dat je op andere dingen kan besparen, als je dat kan. En natuurlijk is het niet duur als je het op deze manier vergelijkt maar je moet toch vergelijken met andere clubs in Nederland? En de vraag als club is voor wie je het allemaal toegankelijk wilt houden. Want iemand die een bijstandsuitkering heeft zal nog net een seizoenskaart kunnen kopen als dat al verstandig is maar is niet in de gelegenheid om dan ook nog drinken te kopen. En zo krijg je steeds meer mensen die niet de mogelijkheid hebben om er naartoe te gaan. Past niet bij een volksclub en bij de borden die op Oost hangen over dat niemand meer is dan een ander enz.

[PePe]

Zolang het stadion vol blijft komen, kunnen de prijzen omhoog!
(als er minder mensen gaan komen, zullen de prijzen wel moeten dalen)