Mohamed El Makrini

[speculeter]

Brama gaat ws naar Zwolle.

[AL]

Is dus niet te behouden voor ons. Erg jammer, want hij is de meest constante speler.
Gisteren vond ik hem overigens wel de zwakste aan onze kant.

[pvanbuijtene]

Is dus niet te behouden voor ons. Erg jammer, want hij is de meest constante speler.
Gisteren vond ik hem overigens wel de zwakste aan onze kant.

Hij lijkt volgens mij wat minder te spelen omdat er nu meer spelers in het team zitten die beter is dan hem  .. Had gister verdedigend ook nie veel te doen..

[Marc S]

Is dus niet te behouden voor ons. Erg jammer, want hij is de meest constante speler.
Gisteren vond ik hem overigens wel de zwakste aan onze kant.

Hij had ook vrij weinig te doen

[SCC]

Gisteren een ontzettend aanvallend ingesteld SCC gezien. Dat liet Dordrecht toe, maar ik ben er van overtuigd dat dankzij de acties vooruit van zowel ons centrale verdedigingsduo maar met name Rusnak en vd Streek, Mo misschien minder opviel maar wel weer o zo belangrijk was.

Mits iedereen fit, zal dit voorlopig de basiself blijven mogen we aannemen (Droste uitgezonderd?). Mo is daarin ontzettend belangrijk: zij kunnen en mogen de blik naar voren, want Mo bewaakt de as en balans. Mocht hij vertrekken, dan zie ik binnen de huidige selectie geen alternatief. Maar de TS verrast steeds met aankopen, dus hopelijk wordt hier ook op ingespeeld.

[sccleeuwarden]

Was gisteren weer onzichtbaar zoals zo vaak, maar ooooh zo belangrijk!! een vervanger lijkt er wel te zijn en dat is schootstra, alleen moet die nog wel wat kleine dingetjes leren.

[PePe]

Waarom moet Cambuur vrezen voor het vertrek van Makrini? (hij speelt hier immers in de top van de eredivisie)

[piene hassus]

mar niet as sudanig betaald

[Eewal]

mar niet as sudanig betaald

precies, dat is het!

[WouterZz]

Mohamed El Makrini, de stille geweldenaar van SC Cambuur

Mohamed El Makrini (27) is al meer dan drie jaar de stille kracht van SC Cambuur. Maar dit seizoen staat de Marokkaanse voorbeeldprof ook op een tweesprong in zijn loopbaan. Bijtekenen of vertrekken? 'Het is een mooi moment om een stap te maken.'

De doorbraak

Het was een training van FC Den Bosch, een jaar of vier geleden. Trainer Fons Groenendijk ergerde zich aan het niveau van de rondo. Als een van de weinige spelers wist Mohamed El Makrini zich, qua inzet en accuratesse, aan het geklooi te onttrekken. Groenendijk vond het tijd worden voor een ontboezeming. Hij riep iedereen bij elkaar en zei: 'Ik ben een lul van een vent dat ik Mohamed dit seizoen op de bank heb gezet.'
Dat ene zinnetje zwiert nog regelmatig door het hoofd van El Makrini. 'Mooiere woorden heb ik nooit meer gehoord. Trainers geven niet vaak hun fouten toe. Groenendijk deed dat wel. Waar de hele groep bij was. En daardoor kreeg mijn zelfvertrouwen een enorme boost. Uiteindelijk is hij degene geweest die mij op 6 heeft gezet. Als controlerende middenvelder kwamen mijn kwaliteiten beter tot uiting. Ik ben gaan groeien en die stijgende lijn is nog steeds zichtbaar.'
Hij zal nooit nalaten in het openbaar te benadrukken hoe bepalend Groenendijk is geweest voor zijn doorbraak in de Eredivisie. 'Maar soms wordt iets uit toeval geboren', geeft de huidige technisch directeur van de Roemeense middenmoter Universitatea Cluj toe. 'Toen ik in 2010 bij FC Den Bosch kwam, speelde Mo in een 4-4-2-systeem hangend op rechts. Een bedrijvige jongen met een goed loopvermogen, maar niet echt een pure aanvaller. Ik koos voor een links- en rechtsbuiten. De puzzel viel in elkaar. En als het middenveld dan ook goed draait, heb je niet echt een reden om wijzigingen door te voeren. Het gevolg was dat de carrière van Mo een beetje in het slop kwam te zitten. Ik had gewoon geen basisplaats voor hem.'
In het seizoen 2010/11 speelde El Makrini slechts dertien competitieduels, waarvan het merendeel in de eindfase. In de aanloop naar het uitduel met koploper FC Zwolle (0-0) raakten twee middenvelders geblesseerd. El Makrini kwam als noodverband in beeld. Groenendijk: 'Het gemak waarmee hij tijdens trainingen ballen afpakte, was me eerder al opgevallen. Ik wilde het wel proberen met hem. Die wedstrijd heeft hij het voortreffelijk gedaan. Hij zat overal tussen en speelde de bal meteen naar de goede kleur. We besloten hem daarna ook in de nacompetitie te laten staan. Eerlijk gezegd was hij een openbaring.'
De opleving van El Makrini kwam te laat om ook een zevende jaargang in Den Bosch te waarborgen. Bart van Brakel (ex-FC Eindhoven) was al aangetrokken. 'De trainer wilde dat ik bleef, maar hij ging niet over de financiën', zegt El Makrini. 'Ze konden me niets bieden. Ik vind: je bent profvoetballer en daar hoort een contract bij. Punt. Dat heb ik Groenendijk ook uitgelegd. Hij had er begrip voor, zei dat hij in mijn situatie hetzelfde gedaan zou hebben. We namen afscheid van elkaar en ik ben verder gaan kijken.'
Arne Slot was dat seizoen nog de geroutineerde spelbepaler van FC Zwolle. Hij tipte Gerald van den Belt, behalve een goede vriend ook de algemeen directeur van SC Cambuur. 'Het was een goed jaar voor mij', zegt Slot, sinds afgelopen zomer in Leeuwarden werkzaam als assistent-trainer. 'Ik kon regelmatig het verschil maken. Maar in die wedstrijd tegen Den Bosch kwam ik amper aan voetballen toe. Mo zat er kort op en draaide dan ook nog eens snel bij me weg om zichzelf aanvallend in te schakelen. Ik wist dat Gerald een controlerende middenvelder zocht. Dan weet ik er wel eentje, zei ik. Ik meen zelfs dat ik nog via Anthony Lurling zijn telefoonnummer heb achterhaald.'
El Makrini groeide in Friesland snel uit tot een vaste waarde. Twee keer riepen de supporters hem uit tot Speler van het Jaar. 'De kritiek van trainers in het begin was dat ik te sober speelde', zegt hij. 'Dwight Lodeweges hamerde daar vorig jaar na zijn komst ook constant op. Misschien dat ik als voormalige aanvaller snel dacht: Ik sta nu op deze positie. Als ik balverlies lijd, is het direct gevaarlijk. Ik koos voor veiligheid. Nu zie je dat ik steeds meer balletjes vooruit durf te spelen. Dat begint in positiespelletjes op de training en langzaam maar zeker wordt het een automatisme.'

De werklust

Mohamed El Makrini groeide op in Wijk bij Duurstede, in een islamitisch gezin van zes jongens. Zijn opa en zijn vader vonden ooit emplooi in dezelfde steenfabriek. 'Ik heb geleerd wat hard werken is. Met mijn jongere broer Abdessamie ging ik vroeger met de bus naar Elinkwijk. Mijn ouders konden niet voor iedereen een jaarkaart betalen, dus nam ik een krantenwijk. 's Morgens om zes uur op, krantjes ophalen en afleveren, snel naar school en aansluitend naar de training. In de zomer zochten we een bijbaantje. Voor mij was dat vanzelfsprekend.'
'In de jeugd van FC Den Bosch wilde ik eerst alles op het voetbal gooien. Maar de opleiders hielden ons goed in de gaten. "Het is mooi dat je een contract gaat tekenen", zeiden ze. "Maar maak eerst je school af". Daar ben ik die mensen dankbaar voor. Misschien stop ik over een jaar of acht. En dan? Nu kan ik altijd bij een bank of een verzekeringsmaatschappij aan de slag. Ik liep in Houten een half jaar stage bij een tussenpersoon die kredieten verstrekte. Vroeg beginnen, tot twee uur werken en daarna trainen. Toen ik bij de A-selectie kwam, draaiden we die werktijden om. Ik vond het leerzaam en interessant. Het is een geruststellende gedachte dat ik tenminste iets achter de hand heb. Want ook als ik nog een financiële klapper zou maken, ben ik niet iemand die later op zijn luie gat blijft zitten.'
'Ik denk dat mentaliteit nog iets belangrijker is dan aanleg. Het allerbeste voorbeeld is Cristiano Ronaldo. Over zijn talent valt niet te twisten. Maar daarnaast heeft hij ongelooflijk hard gewerkt om sterker en slimmer te worden. Soms reed ik terug na een wedstrijd van FC Den Bosch en dacht ik: Weer tien minuutjes ingevallen... Ik trek het niet meer. Gelukkig heb ik ook een vrouw die bleef herhalen dat ik nooit mocht opgeven. Ik ben altijd blijven bikkelen.'
In tegenstelling tot talloze landgenoten heeft El Makrini zijn talent niet verkwanseld nadat hij eenmaal was doorgebroken. Des te opmerkelijker is het dat hij jaren geleden voor het laatst in een vertegenwoordigend elftal speelde. Sinds Marokko Onder-20 kreeg hij nooit meer een uitnodiging. 'Jammer, maar het is graag of niet. In het nationale elftal lopen genoeg goede voetballers en toch is het geen eenheid. Ze zijn kennelijk niet bereid samen ergens voor te vechten, mét elkaar te winnen. Er zijn altijd hoge verwachtingen als het toernooi om de Afrika Cup begint, maar dan liggen ze er in de eerste ronde alweer uit. Volgens mij is het een mentaliteitskwestie, of het ligt aan de begeleiding. Ik ben opgegroeid met de Nederlandse school: spelen vanuit een organisatie en je taken uitvoeren. Maar misschien wordt die Marokkaanse talenten zó vaak verteld hoe goed ze kunnen voetballen dat ze zich afvragen waarom ze eigenlijk taken moeten uitvoeren. Ik heb bij Elinkwijk spelers meegemaakt die beter waren dan ik, maar in mentaal opzicht was het een drama. Vroeger was ik ook van de pleintjes en de trucjes. Maar ik kon heel goed de knop omzetten. Zonder knokken bereik je niets.'

De religie

Bij Cambuur is El Makrini de enige moslim in de selectie. 'Tegenwoordig ligt de nadruk in de media vooral op de negatieve dingen', zegt hij. 'Het geloof wordt gekoppeld aan terroristen of het zaaien van haat. Als je een goede moslim zou tegenkomen, weet ik zeker dat hij of zij een doodgewoon persoon is die zich aan de regels houdt en zich heel sociaal opstelt. Ze zullen allemaal beamen dat IS-aanhangers absoluut verkeerd bezig zijn. Die extremisten verpesten het voor mij en andere moslims. Hindoeïsme, boeddhisme, katholicisme; je moet elke religie respecteren. Mensen moeten vredig naar hun kerk of moskee kunnen. Maar het gaat helaas vaak om andere dingen. Geld. Macht. Onverdraagzaamheid.'
'Ik volg heel strikt de vijf pijlers van de islam. Zo ben ik opgevoed. Ik bid netjes elke dag. Ik heb een hekel aan te laat komen. Ik drink niet en vertoon me niet in het uitgaansleven. Tijdens trainingskampen is er altijd wel een dag bij dat de spelers op stap gaan. Dan wens ik iedereen veel plezier en blijf ik in het hotel. Soms laten spelers weleens doorschemeren dat ze het leuk zouden vinden als ik een keer meega. Dan zeg ik: Jongens, jullie kennen me. Dat gaat niet gebeuren. Ik heb niet het gevoel dat ik iets mis.'
'Ik heb twee kinderen, een prachtige vrouw. Voor mijn gezin wil ik iets bereiken. En dan moet je bloedserieus leven, anders red je het niet. Het kost mij geen enkele moeite om normaal te blijven doen. Ik vind het ook mooi dat Cambuur dat uitdraagt. Ze respecteren mij en daarom krijg ik altijd ritueel geslacht vlees, kip van de islamitische slager of vis. Hiermee laten ze zien: Wij zijn een profclub en wij zorgen goed voor onze spelers, ongeacht hun afkomst.'

De lokroep

Bij Cambuur omschrijft iedereen hem als een voorbeeldprof. Na het vertrek van Ramon Leeuwin werd El Makrini tot aanvoerder benoemd. Doordat hij zich uitstekend staande houdt in de Eredivisie en met Cambuur boven verwachting presteert, circuleert zijn naam inmiddels in Italië, Duitsland, Engeland en het voormalige Oostblok. Concreet was afgelopen zomer nog niets, maar de geruchtenstroom heeft El Makrini aan het denken gezet.
'Het is een moeilijke keuze. Mijn gezin heeft het goed in Leeuwarden. Als je bij Ajax of Feyenoord op je 27ste kunt bijtekenen, doe je dat zonder aarzelen. Dit ligt anders. Ik ben straks transfervrij. Het is een mooi moment om een stap te maken. Uit respect voor Cambuur ga ik nog niet in op gesprekken over de toekomst. Dan bieden ze me een nieuw contract aan en doe ik het uiteindelijk niet... Cambuur is geen gesloten boek, echt niet. Ik wil gewoon wachten en zien wat er gebeurt. Supporters reageren daar positief op. Cambuur heeft mij veel gegeven, maar andersom is dat zeker ook het geval. Gerald van den Belt en trainer Henk de Jong hebben dat letterlijk zo tegen mij gezegd. Daaraan kun je zien dat je met normale en sociale mensen aan het praten bent.'
'Laatst vroegen journalisten of ik de Premier League zag zitten. Natuurlijk, dat is toch logisch? Als ik een paar weken meetrain, kan ik dat niveau aan. Ja, dat denk ik echt. Mensen hadden ook hun twijfels toen ik met Cambuur naar de Eredivisie ging. Maar we hebben de hele wereld verrast. Dat zal ik opnieuw doen als ik hogerop kan. Het risico dat de club een vervanger voor mij haalt, moet ik maar gewoon nemen. Als ik dan toch besluit te blijven, ligt het helemaal aan mezelf of ik speel. Zo sta ik er altijd in.'
Henk de Jong piekert er voorlopig niet over El Makrini bij voorbaat al naar de reservebankbank te verwijzen vanwege de afgebroken onderhandelingen. 'Zolang hij beter is dan de anderen, stel ik hem op. Het is een duidelijk verhaal. Wat hij zou willen, kunnen wij hem niet bieden. Maar Mo traint zich de blubber en doet alles voor mij. Hij is een natuurlijke aanvoerder, die niets belangrijker vindt dan het teambelang. Deze jongen is zo eerlijk als goud. Op liegen staat volgens mij bij hem de doodstraf. Ik ga hier dus geen probleem van maken. Zoals wij met elkaar omgaan, komen we er altijd wel uit.'
Hoewel Fons Groenendijk tegenwoordig in Roemenië werkt, volgt hij de ontwikkeling van zijn voormalige pupil nog steeds op de voet. 'Je ziet nu dat hij echt een middenvelder is die het spel vóór zich moet hebben. Sommige mensen omschrijven Mo als een stille kracht, maar onderschat hem niet. Kijk maar eens aandachtig naar wedstrijdbeelden, hoe hij vooruit verdedigt. Daarom past hij ook zo goed bij Cambuur. Hij is een dragende speler geworden. Hij zal mij dankbaar zijn dat ik hem ooit op die positie heb neergezet, maar je moet het vooral zelf doen. Ook toen hij bij Den Bosch nog niet vast in de basis stond, had ik al een zwak voor hem. Nooit zeiken of ouwehoeren; altijd positief en honderd procent inzet. Het verbaast me niet dat hij nu in de picture staat. Ik heb zijn naam bij Cluj ook al genoemd. Zowel lichamelijk als mentaal is Mo ijzersterk. Bij dat soort spelers moet je een stap hoger nooit uitsluiten.'

'Ik vind hem echt een geweldenaar'

SC Cambuur legt zich neer bij het besluit van Mohamed El Makrini om voorlopig geen contractonderhandelingen te voeren. Zijn verbintenis loopt na dit seizoen af. 'Ik hoop dat hij blijft', zegt algemeen directeur Gerald van den Belt. 'Maar hij wil graag nog eens een klapper maken en gezien zijn leeftijd is dat ook wel begrijpelijk. Het zou ook gewoon een mooi verhaal zijn van een voetballer die hier vier jaar is geweest en een geweldige tijd heeft meegemaakt. Wij gunnen hem zo'n stap van harte.'
'Vorig jaar, toen we terugkeerden in de Eredivisie, begon hij op de bank. Er bestond nog wat twijfel. Kan hij aanpikken? Dat heeft niet lang geduurd. In de tweede wedstrijd stond Mootje er weer. Het is misschien gek voor een jongen die vroeger aanvaller was, maar als controlerende middenvelder kreeg hij juist het verwijt dat hij te veel op safe speelde en te weinig vooruit. We zeiden weleens gekscherend: Hij verovert de ballen die hij eerder zelf verloor. Op dat punt heeft hij zich enorm ontwikkeld. Daarnaast dwingt hij met zijn professionele mentaliteit en sociale karakter veel respect af bij iedereen. Ik vind hem echt een geweldenaar.'

VI

[papagaaiensoep]

Punt! Geweldig, Mo is geweldig. Zorgt voor een fantastische balans in het team.

[Whoestemen]

Bedankt voor het delen. Mo is echt een topper, zowel op het veld als daarbuiten. Misschien wel de beste ooit op deze positie. Ik gun hem een mooie overstap ook van harte, maar hoop stiekem dat hij kiest voor de toekomst van deze club en mee wil groeien. Allemaal natuurlijk wel afhankelijk van de bouw van een nieuw stadion.

Het blijft een genot om spelers met zo'n topmentaliteit in de as van het veld te hebben.

Mo   

[Collingwood]

Nog zolang mogelijk genieten van deze krijger op het middenveld, te beginnen met aankomende zondag! 

[Mitar]

Wat een topper is dit toch! Zou prachtig zijn als hij blijft maar een echte mooie stap gun ik hem van harte!

[de Schoot]

Open en eerlijk zoals het hoort te zijn